Օրեր առաջ վրացական newposts.ge կայքը սենսացիոն լուր էր հրապարակել, որ Վրաստանում խորհրդարանական ընտրությունների ընթացքում Հայաստանի իշխանությունները հայերով բնակեցված շրջաններում աշխատել են նախագահ Միխեիլ Սաակաշվիլիի օգտին: Այսօր էլ պարզ դարձավ, որ վրացական «Սադախլո» մաքսակետում հայկական բեռնատարները խնդիրներ ունեն վրացի մաքսավորների հետ, որոնք պահանջում են 2000 լարի տուգանք վճարել բեռների քաշի անհամապատասխանության և այլ պատճառաբանություններով:
Միգուցե այս երկու իրողությունների միջև կապ չկա: Սակայն դատելով հայ-վրացական ոչ միանշանակ հարաբերությունների բնույթից՝ կարելի է ենթադրել, որ Բիձինա Իվանիշվիլիի կառավարությունը փորձում է այսպես ասած «դաս տալ» հայերին: Եթե այս երկու իրողության միջև որևէ կապ կա, ապա կարելի է ասել, որ հայ գործարարների համար «դրախտավայրի» իմիջ ձեռք բերած Վրաստանը իրականում այդքան էլ չի համապատասխանում այդ իմիջին: Փաստացի, բիզնես գործունեությունն այդ երկրում ոչ թե խրախուսվում է համակարգային կերպով, այլ կախված է իշխանավորների ցանկությունից և տրամադրությունից: Այս առումով Վրաստանը առնվազն անկանխատեսելի երկիր է, ինչը բիզնեսի համար գրավիչ հեռանկար չի բացում:
Հայ-վրացական հարաբերություններում նմանատիպ խնդիրների առաջացումը պայմանավորված է նաև Հայաստանի իշխանությունների պահվածքով: Նրանք երբեմն թույլատրելիից ավելի են միջպետական հարաբերությունները բերում միջանձնային հարաբերությունների մակարդակ: Դեռ 2008թ. ռուս-վրացական պատերազմից հետո Սերժ Սարգսյանը Սաակաշվիլիի կուրծքը Երևանում զարդարեց շքանշանով, այն դեպքում, երբ դրանից առաջ Հայաստանի ռազմավարական դաշնակից Ռուսաստանի վարչապետ Վլադիմիր Պուտինն ու Սաակաշվիլին հրապարակայնորեն քարկոծել էին միմյանց:
Հայ-վրացական հարաբերություններում կարծես որևէ էական բան չփոխվեց, փոխարենը առայսօր բավական սառն են արդեն նախագահի աթոռին վերադարձած Պուտինի և Սերժ Սարգսյանի հարաբերությունները:
Փաստորեն, նույնանման իրավիճակ է ստեղծվում նաև այսօր: Բացահայտ Սաակաշվիլիի օգտին խաղալով՝ Հայաստանի իշխանությունները պղտորում են հայերի նկատմամբ առանց այդ էլ ոչ այնքան դրական տրամադրված Իվանաշվիլիի հետ հարաբերությունները: Արդյունքում տուժածների առաջին գծում հայտնվում են հայ գործարարները:
Հայաստանի իշխանությունները նույնանման դիրքորոշում որդեգրել էին նաև սիրիական ճգնաժամի սկզբում՝ իրենց հրապարակային գործողություններում հարելով Ասադին: Թերևս ուշացած, բայց ժամանակն է՝ նրանք հասկանան, որ առնվազն մեզ համար կարևոր երկրներում պետք է զգույշ լինել և աշխատել բոլոր շերտերի հետ:
Առաջնագծում՝ միջանձնայինը
Թեմա
Պատմություններ
