Կրեմլը՝ բիզնես կառույցի վերածվելիս

Նման քաղաքականության և վարկի պայմաններում շատ շուտով Ռուսաստանին կմնան միայն բիզնես-գործընկերներ, որոնք մի օր կծեծեն Մոսկվայի դռները՝ խնդրելով չեզոք մնալ, ասենք՝ Չեչնիայի կամ Դաղստանի հարցում:

Օգոստոսի սկզբին Մոսկվա էր ժամանել Սաուդյան Արաբիայի թագաժառանգ, սաուդյան արտաքին քաղաքականության և հետախուզության համակարգող Բանդար բին Սուլթանի գլխավորած պատվիրակությունը, որը հանդիպել էր ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի հետ: Այս հանդիպման հետ կապված լուրերը հեղեղեցին համաշխարհային լրատվական գործակալությունները պատվիրակության՝ Մոսկվայից մեկնելուց հետո: Լուրերից մեկի համաձայն՝ սաուդյան պատվիրակությունը համոզել էր Մոսկվային ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդում վետո չդնել Սիրիա զինված ներխուժման մասին որոշման վրա: Խոսվում էր Մոսկվային արված առաջարկի մասին՝ 15 մլրդ դոլարի զենքի գնում, Պարսից ծոցից Եվրոպա գնացող էներգետիկ ծրագրերի խոչընդոտում, երաշխիքներ, որ Սիրիայում հաստատվելիք նոր ռեժիմի պայմաններում Դամասկոսից Հյուսիսային Կովկաս թափանցող ծայրահեղական խմբեր չեն գա: «Ռոյթերզը» տվել էր այս ինֆորմացիան՝ հղում կատարելով արքայական ընտանիքի մտերիմներին, իսկ արդեն հաջորդ օրը «Ֆրանսպրեսը», հղում կատարելով իր դիվանագիտական աղբյուրներին, հաղորդեց, որ Մոսկվան հրաժարվել է Էր-Ռիյադի առաջարկած գործարքից:

Ես կուզենայի կենտրոնանալ ոչ թե Ռուսաստանի՝ առաջարկին համաձայնության կամ մերժման վրա, այլ ընդհանրապես՝ փաստի: Օտար երկրի առաջնորդներից մեկը հստակ կաշառքի առաջարկով գալիս է ծեծում Մոսկվայի դռները, որպեսզի վերջինս դավաճանի իր աշխարհաքաղաքական շահերը և դաշնակցին Մերձավոր Արևելքում: Իսկ Ռուսաստանն արդեն ստեղծել է այդ կերպարը՝ իր ռազմավարական դաշնակից Հայաստանի թշնամուն վաճառելով կարևորագույն զինատեսակներ և հայտարարելով, որ դա բիզնես է: Եթե Մոսկվան վաճառում է Հայաստանին, ինչո՞ւ չպետք է վաճառի Սիրիային: Ահա տրամաբանությունը, որ սաուդյան արքայազնին արաբական տաք անապատներից բերել էր հյուսիս:

Նման քաղաքականության և վարկի պայմաններում շատ շուտով Ռուսաստանին կմնան միայն բիզնես-գործընկերներ, որոնք մի օր կծեծեն Մոսկվայի դռները՝ խնդրելով չեզոք մնալ, ասենք՝ Չեչնիայի կամ Դաղստանի հարցում:

Photo: wikipedia.org