Civilnet
«Սիվիլիթաս» հիմնադրամն այսօր կազմակերպել էր հետընտրական բանավեճ, որի ժամանակ քննարկվեցին մայիսի 6-ին անցկացված ՀՀ ԱԺ ընտրությունների ընթացքը և արդյունքները:
Մարիա Թիթիզյանի խոսքով («Հրայր Մարուխյան» հիմնադրամ)` դժվար է այն երկրներում, ուր ժողովրդավարական ինստիտուտները կայացած չեն: «Երբ կայացած են լինում այդ ինստիտուտները, քաղաքացիները պահանջում են իրենց իրավունքները, վատ գործի համար պատժում են քաղաքական ուժին` քվեարկելով այլ ուժի կողմ: Իսկ Հայաստանում հակառակն է. քաղաքացին է պատժվում: Երբ նա պաշտպանված չի զգում իրեն և վախենում է, այդ վախի մթնոլորտում անում է այն, ինչն իրեն թելադրում են»,-ասաց նա:
«Թրանսփարենսի ինթերնեյշնլ» ընկերությունը ներկայացնող Վարուժան Հոկտանյանի կարծիքով, պետք է տարբերակել երկու տեսակի վախի մթնոլորտ՝ ինստիտուցիոնալ և ֆիզիկական: «Ինստիտուցիոնալ վախն այն է, երբ ընտրողը մտածում է իր աշխատանքը կորցնելու մասին: Սա գալիս է հանրային և պետական ծառայությունների չկայացած լինելուց: Մարդիկ ոչ մի երաշխիք չունեն, որ փոխված իշխանությունը նույն` «եկա պաշտոնի, պետք է իմ մարդկանց բերեմ» մոտեցումը չի ընդունի»,- նշեց նա և հավելեց, որ ֆիզիկական վախի երևույթ Երևանում չի հանդիպել:
«Առավոտ» օրաթերթի գլխավոր խմբագիր Արամ Աբրահամյանի այն հարցին, թե ինչ պետք է անել նման պարագաներում, Մարիա Թիթիզյանը նշեց, որ բոլորը մտածում են, թե ոչինչ չի փոխվելու: «Պետք է բարձրացնել հասարակության քաղաքական գիտակցությունը, հասկացնել նրան, որ ամոթ է ընտրակաշառք վերցնելը»,-ասաց նա:
Ըստ Վարուժան Հոկտանյանի` կամ վերևից պետք է հասարակության մոտ ձևավորել քաղաքական կամք, կամ էլ լուրջ պայքար պետք է լինի հասարակության կողմից: «Եթե նախկինում քվեատուփերն էին լցոնվում, ապա այժմ ընտրատեղամասերն էին լցոնվում մարդկանցով»,-ընգծեց նա:
Մարիա Թիթիզյանն ավելացրեց, որ մայիսի 6-ից առաջ արդեն ամեն ինչ որոշված էր: «Այնքան մեծ ծավալներով էին ընտրկաշառքները, որ ամեն ինչ պարզ էր: Իշխանությունները մեղսակից դարձրին հասարակությանն այս հանցագործության մեջ»,-ասաց նա:
Պատմություններ
